Podatek w Danii 2026 a elastyczne formy pracy – Flexjob i Jobsharing

Rynek pracy w 2026 roku przeszedł ogromną transformację. Sztywny model „od 8 do 16” odchodzi do lamusa, ustępując miejsca elastyczności. W Danii, która słynie z modelu Flexicurity, formy takie jak Flexjob, Jobsharing czy skrócony tydzień pracy są na porządku dziennym. Jednak każda z tych form niesie za sobą specyficzne konsekwencje podatkowe, zarówno dla pracownika, jak i pracodawcy.

Na portalu podatkiwdanii.dk często otrzymujemy pytania od osób, które ze względów zdrowotnych lub osobistych nie mogą pracować na pełen etat. Jak system podatkowy traktuje ich dochody? Czy dopłaty z gminy są opodatkowane tak samo jak pensja? Odpowiedź jest złożona.

Flexjob – praca dla osób z ograniczoną zdolnością

Flexjob to specyficzna forma zatrudnienia dotowana przez państwo, przeznaczona dla osób, które trwale utraciły pełną zdolność do pracy. W 2026 roku zasady rozliczania Flexjob są następujące:

• Wynagrodzenie od pracodawcy: Pracodawca płaci tylko za efektywnie przepracowane godziny. Jeśli pracujesz 10 godzin tygodniowo, otrzymujesz pensję za 10 godzin. Od tej kwoty pracodawca potrąca standardowy podatek A-skat i składkę AM-bidrag (8%).

• Dopłata flexløntilskud: Gmina (Kommune) wypłaca pracownikowi dodatek wyrównawczy. W 2026 roku maksymalna kwota dopłaty wynosi ok. 20 300 DKK miesięcznie (przed opodatkowaniem), ale jest ona pomniejszana w miarę wzrostu zarobków od pracodawcy. Co kluczowe – od tego dodatku nie płaci się składki AM-bidrag (8%), ale płaci się normalny podatek dochodowy (A-skat).

Eksperci z AJ Økonomi Og Regnskab zwracają uwagę na pułapkę w karcie podatkowej. Osoby na Flexjob mają dwa źródła dochodu (firma i gmina). Ważne jest, aby Karta Główna (Hovedkort) z ulgą osobistą była przypisana do tego płatnika, który wypłaca wyższą kwotę (zazwyczaj jest to gmina na początku, a pracodawca później). Błędne przypisanie kart skutkuje niedopłatą podatku na koniec roku.

Jobsharing i praca na wezwanie (Tilkaldevikar)

Dzielenie etatu (Jobsharing) to sytuacja, w której dwie osoby wykonują obowiązki jednego etatu (np. po 18,5h tygodniowo). Podatkowo każda z nich jest traktowana jako oddzielny pracownik. Wyzwaniem jest tutaj naliczanie dodatków emerytalnych (ATP), które zależą od liczby godzin. Przy pracy poniżej 9h tygodniowo składki ATP są drastycznie niższe, co w długim terminie obniża przyszłą emeryturę.

Dla pracowników „na telefon” (vikar), problemem jest nieregularność dochodów. W miesiącach „tłustych” potrącany jest wysoki podatek, w „chudych” – ulga osobista może się nie „skonsumować”. W AJ Økonomi Og Regnskab pomagamy takim pracownikom korygować Forskudsopgørelse na bieżąco, aby uniknąć sytuacji, w której system pobiera 40% podatku z bardzo niskiej wypłaty, zostawiając pracownika bez środków do życia.

Ulgi dla dojeżdżających a niepełny etat

Warto pamiętać, że ulga na dojazdy (Kørselsfradrag) przysługuje niezależnie od wymiaru etatu, ale tylko za dni, w których faktycznie dojeżdżasz. Jeśli pracujesz w modelu skondensowanym (np. 3 dni po 12 godzin), odliczasz dojazdy tylko za 3 dni. System nie „widzi” godzin, widzi dni obecności. Rzetelne prowadzenie kalendarza pracy to podstawa w starciu z algorytmami SKAT w 2026 roku.